Yaquelín Abdalá
"Thuis is voor mij een
gevoel. Een gevoel
van warmte en vrijheid,
vooral als ik mijzelf
kan zijn."
| ‘Hogar’, 2003 |
In het werk dat Yaquelín Abdalá voor het Alhambra-project
maakte onder de titel ‘Hogar’ (thuis) zijn haar gevoelens over
thuis en thuis voelen bijna letterlijk verbeeld. Ze maakte een
vierkant zitje dat bestaat uit vier bankjes die om een kampvuur
staan. De vier hoeken van het zitje bestaan uit vierkante
tafeltjes met fotocollages en objecten die symbool staan
voor wat voor haar thuis is. Bij thuis voelen hoort volgens
Abdalá ook iets delen met mensen. Mensen kunnen op de
bankjes rondom (de foto van) het kampvuur gaan zitten en zo
delen in haar gevoelens over thuis.
Symbolen komen veel voor in haar werk. Regelmatig terugkerend
symbool is het hart: "Het hart is net een huis, ons huis,
waar wij alle mooie dingen in bewaren. Alles zit in dat hart,
onze vriendschap en onze liefde". Het hart hoort dan ook bij
de collage van foto’s met mensen die belangrijk voor haar zijn,
bij wie ze zich thuis voelt. De boot, een vaak voorkomend
symbool voor vrijheid in Abdalá’s werk, is op een tweede tafel
aanwezig. Op een derde, met een ruitjeskleed gedekte tafel
staat een bord ‘Moros y Cristianos’. Dit Cubaanse gerecht van
rijst en bonen heeft net als de volledige naam van de kunstenares
een Spaans (Rodríguez) en een Arabisch (Abdalá) deel.
De bijbehorende collage toont tropische vruchten en Arabische
en Cubaanse maaltijden. Behalve een symbool voor
samen eten is dit voor Abdalá ook een verwijzing naar haar
opa, die altijd fruit voor zijn kleinkinderen meenam, en haar
oma, die als enige die zij kende Arabische gerechten maakte.
Of het vierde symbool haar eigen symbool van de palmboom
zal worden blijft nog een verrassing. Passend zou het wel zijn,
zo’n persoonlijk symbool bij de collage van plaatsen waar zij
alleen was en zich thuis voelde in zichzelf.
Zoals vaker in Abdalá’s werk neemt zij ook nu als uitgangspunt
zichzelf, haar eigen leven en haar eigen omgeving. Dat
wil niet zeggen dat het werk ook over haar als individu gaat:
"Dromen, fantasieën en angsten zijn niet van mij, ze zijn van
mensen. Ik gebruik mijn dromen, fantasieën en angsten, maar
ik ben niet alleen op de wereld. Er zijn meer mensen die dromen,
fantasieën en angsten kunnen hebben. Er zijn misschien
mensen die die dromen kunnen herkennen". De beelden van
Abdalá en de gevoelens die ze oproepen zijn dan ook werkelijk
herkenbaar voor iedereen.
Abdalá toont in dit werk dat ze werkelijk kan genieten. Genieten
van wat het leven haar te bieden heeft. De oprechtheid
waarmee ze anderen uitnodigt dit gevoel te delen komt op
een wel heel speelse wijze tot uiting in haar piñatas. Al jaren
had ze de wens om voor kinderen in Nederland piñatas te
maken, maar nooit deed zich een passende gelegenheid voor.
Het Circus Colourful City is een perfect moment voor de presentatie
van een van haar leukste jeugdherinneringen. In de
tent voor het museum hangt ze twee bootjes op. De bootjes
van papier-maché hebben in hun romp een eiland met een
palmboom en deinen in de lucht. Als je aan de touwtjes trekt,
gaan de luikjes open en rollen er snoepjes op de grond. Voor
Yaquelín Abdalá een moment van zich thuis voelen.
Yaquelín Abdalá Rodríguez (Elia, Cuba, 1968) volgde de opleiding beeldhouwen aan de Escuela
Nacional de Arte, La Habana, en het Masterclass Atelier aan de Hogeschool voor de kunsten in
Arnhem. Zij woont sinds 1993 in Nederland en woont en werkt in Velp.
INTERVIEW
Hanna Muris
|
|
