Diederik Grootjans
"Ik heb mijn eigen omgeving als onderwerp
van mijn schilderijen. Er was nog iemand
anders, een Marokkaanse schilder in
Granada, die schilderijen had gemaakt van
zíjn omgeving. Het leek ons wel aardig om een
combinatie te maken van die schilderijen met
een zuidelijk palet en zuidelijke manier van
verf opbrengen met een meer Noord-Europese
kijk op de omgeving. Zo iets van: dit is ons
thuis zoals wij dit kunnen zien. Op die manier
speelt ‘thuis’ voor mij een rol."
'0ranjesingel’, 2001. Acryl op paneel, 50 x 60
In zijn atelier staat een bak vol met kleine paneeltjes,
beschilderd met op het oog willekeurige verfvlekken. Het is
een deel van de 4.000 paneeltjes die door leerlingen van
middelbare scholen in Nijmegen werden nageschilderd.
Samen vormen ze een groot schilderij van 3 bij 15 meter.
Diederik Grootjans organiseerde en begeleidde dit en de
andere paticipatieprojecten van het Alhambra-project.
Het is niet het eerste keer dat Grootjans een dergelijke laagdrempelige
activiteit organiseert. Eerder organiseerde hij op
uitnodiging van de Nijmeegse universiteit een duimafdrukschildering
met zo’n 2.500 eerstejaarsstudenten. Het gaat
hem bij dit soort projecten niet om zijn eigen bijdrage: "Ik zie
mezelf in dit soort dingen als een organisator van zo’n schilderij,
een begeleider".
Behalve organisator is Diederik Grootjans vooral een schilder
in hart en nieren. Schilderen is voor hem geen middel om een
boodschap of een idee over te dragen. Het gaat hem om het
visueel bezig zijn met schilderen. Het onderwerp doet er niet
zoveel toe: "Het gaat gewoon over het schilderen zélf. Wát je
schildert maakt niet uit. Het maakt ook niet uit of je abstract
schildert of realistisch, het gaat erom of je een goed schilderij
maakt en dat kan op zo veel verschillende manieren".
De stadsgezichten die hij de laatste jaren maakt zijn voor
hem dan ook vooral aantrekkelijk vanwege de mogelijkheden
in vlakverdeling en niet zozeer omdat hij iets heeft met
de locaties. Hij is vooral met het beeld bezig, met kijken naar
wat er is en dat schilderen. Zijn stadsgezichten zijn ontstaan
vanuit een opmerkelijk perspectief. Doordat hij recent zijn rijbewijs
haalde, kreeg Grootjans een nieuwe kijk op zijn omgeving.
Al rijdend zag hij door de voorruit en in de achteruitkijkspiegel
van zijn auto de mooiste afbeeldingen. Dit perspectief
is duidelijk terug te vinden in de composities van de
schilderijen. Het zijn heel Hollands ogende beelden: regenachtige
straten met veel auto’s in mooie blauwen en grijzen
geschilderd. De stijl is te omschrijven als een slordig fotorealisme,
dat er van een afstand heel vanzelfsprekend en
realistisch uitziet, terwijl je van dichtbij ziet dat het verfvlekken
zijn die de illusie oproepen van auto’s of van een fietser.
Diederik Grootjans (Purmerend, 1960) studeerde gedurende een aantal jaren sociologie aan de
Katholieke Universiteit Nijmegen. Als schilder is hij autodidact. Hij woont en werkt in Nijmegen.
INTERVIEW
Hanna Muris
|
|
