Igor Sevcuk
"Vandaag las ik toevallig
op een cd-hoesje ...
‘thuis is waar je hart is’.
Ja, natuurlijk ben ik het
daarmee eens ... op zich
klopt het, maar het is
een cliché. Het blijft
heel moeilijk om echt te
definiëren wat thuis is" ...
"Heel veel van mijn werk
gaat over mensen in hun
eigen omgeving, dus
over hun thuis en waar zij
zich thuis voelen. Ik voel
mij thuis bij het thema
‘thuis’."
 ‘V.V. Mitrova 14’, 2003. Video
In zijn video ‘Looking for rebels’ schildert Igor Sevcuk met
zijn camera. Het is alsof hij met een kwast de omgeving
aftast en binnenhaalt. Het zijn impressies, in zwart-wittonen
neergezette flarden van een omgeving. De omgeving van de
flat in Utrecht waar hij woont. De vluchtige momenten die
een medium als video biedt, kun je niet echt vasthouden. Je
krijgt beeld na beeld weer wat nieuws aangereikt. In de
video van Sevcuk houdt de herhaling en de bijna-herhaling
van sommige beelden de belofte in om zo’n moment wél vast
te kunnen houden. Het maakt dat je als deelnemer wordt
opgenomen in de wereld die Sevcuk laat zien. Je ervaart een
en ander dan ook meer als gebeurtenissen dan als een verhaal.
Pas na afloop - als de camera zich weer terugtrekt -
realiseer je je dat je een happy end hebt meegemaakt.
Het "scannen van de directe leefomgeving van mensen",
zoals Sevcuk dit aftasten zelf noemt, is een belangrijk element
in zijn werk. Die omgeving is zo belangrijk omdat ze
voor mensen de voorwaarde is om zichzelf te kunnen zijn en
een onderdeel van hun eigen identiteit. Het is vooral identiteit
waar Sevcuks werk over gaat. Zelf zegt hij daarover: "In
het kort zou ik kunnen zeggen dat mijn werk over identiteitskwesties
gaat. Daarmee is elk mens elke dag bezig; elke dag
moeten wij opnieuw onze eigen identiteit bevestigen. Daarom
is de inhoud van mijn werk uiterst onorigineel. Dat klinkt
misschien negatief maar mens-zijn is ook niet iets origineels
en toch kan elke dag opnieuw heel boeiend zijn".
In het werk dat hij voor het Alhambra-project maakt, ‘V.V.
Mitrova 14’, is ook weer de omgeving het directe onderwerp.
In dit geval is het de omgeving van zijn ouderlijk huis in Bosnië.
Hij maakte opnames in en rondom de flat waar hij geboren
is en waar hij met zijn ouders gewoond heeft tot hij op
zijn achttiende naar Nederland ging. Zijn ouders wonen er
niet meer en de flat stond leeg toen hij er de opnames maakte.
Het is een thuis uit de verleden tijd. De beelden gaan over
herinneringen en herinnering is ook identiteit: je bent wat je
je herinnert. Uit dit materiaal heeft hij twee video-loops
gemaakt die hij projecteert in combinatie met onder andere
schilderijen, foto’s en teksten. Gezamenlijk geven ze een
indruk van de geschiedenis van de woning. Heden en verleden
vermengen zich hier met elkaar. Een van de loops wordt
op de grond geprojecteerd. Hierdoor en doordat de kijker
zich in een ruimte beweegt waar zowel video als schilderijen
en teksten te bekijken zijn, wordt deze als het ware letterlijk
het werk binnengehaald. De installatie wordt onderdeel van
de omgeving van de kijker zelf en misschien ook wel een
stukje van diens identiteit.
Igor Sevcuk (Banja Luka, Bosnië, 1972) woont sinds 1991 in Nederland en volgde een opleiding
aan de academies van Maastricht en Kampen. Hij studeerde af in de richting schilderen, grafiek &
tekenen in Den Haag.Tijdens een vervolgopleiding in Rotterdam begon hij met fotografie en video
te werken. In 2002 won hij in de categorie film en video van de Prix de Rome de eerste prijs.
INTERVIEW
Hanna Muris |
|
