Marieke Vriend
"In principe denk ik dat een echt (t)huis een
innerlijk gevoel is. Het gaat er dan meer over
dat je een bepaalde verbinding aangaat,
dat je in staat bent om je te verbinden met je
omgeving. Als je die mogelijkheid in jezelf
creëert, zou dat het ultieme thuis zijn.
En die verbinding manifesteert zich in dit
geval bij de voeten"
Zonder titel, 2003. Giethars, 70 X 30
Marieke Vriend nodigt de kijker uit zich te laten verrassen.
Ze biedt dagelijkse dingen aan: lakens aan de waslijn, een
tafel, matrassen, een ladder en nu dan schoenen. Alledaagser
en gewoner kan het niet. Maar het blijft niet bij gewoon.
De lakens aan de waslijn zijn een wuivende graslijn die de
wind zichtbaar maakt, de tafel is een dradentafel die lijkt op
te roepen tot verstilling, de matrassen slapen en de schoenen
hebben een sprookjesachtig uiterlijk. Marieke Vriend
creëert een sfeer die van elders lijkt te komen, wekt met
subtiele gebaren een gevoel op van hoe verrassend mooi de
gewone dingen om ons heen kunnen zijn.
Voor het thema ‘thuis’ dacht ze eerst aan een soort mobiel
huis, een soort tent-uitklapconstructie, een handig meeneemding.
Maar dat was het toch niet: "Daar gaat het eigenlijk
niet om, dat is dan toch nog een soort je vasthouden aan
de materie, te letterlijk, zo van je houdt je nog vast aan het
huis. Het gaat toch echt meer om een houding die je daarin
aanneemt. Ik heb ook een tijdje aan kostuums gedacht, maar
uiteindelijk dacht ik ja, het zijn toch gewoon de schoenen".
Schoenen hebben voor Marieke Vriend een heel sprookjesachtige
associatie, zoals de muiltjes van Assepoester en
laarzen van de Gelaarsde Kat een magische uitstraling hebben.
Magie hebben ook de schoenen die zij maakte voor het
Alhambraproject. De kordate vorm van de muil loopt bij de
neus over in tentakelachtige sprieten die sterke associaties
oproepen met boom- of plantenwortels. Met opzet is voor
een gangbare maat gekozen. Hele grote schoenen zouden te
vervreemdend werken en dat leidt af van wat de schoenen
vertellen: niet over een thuis in materiële zin, maar over een
thuis als een ruimte. Een ruimte die nooit vastligt en toch
iedere keer bij je hoort. Een ruimte die je gekozen hebt om te
zijn, om naar buiten te kijken of gewoon om te staan. Deze
vrijheid wordt als het ware nog benadrukt door de tentakels,
wortels die in plaats van je vast te houden aan de omgeving
daar juist van loskomen en als voelsprieten de omgeving
aftasten en de signalen om je heen opvangen.
34
Marieke Vriend (Deventer, 1969) woont in Arnhem. Zij studeerde aan de Hogeschool voor
de kunsten in Utrecht en Arnhem en maakt kunst voor openbare ruimtes. Zij maakt vrij werk
en werk in opdracht en verzorgt daarnaast kunstdocentschappen en workshops.
INTERVIEW
Hanna Muris |
|
